Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kaleidoscope /usa/. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kaleidoscope /usa/. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 18 kwietnia 2021

KALEIDOSCOPE - Side Trips /1967/

 


1. Egyptian Gardens
2. If The Night
3. Hesitation Blues
4. Please
5. Keep Your Mind Open
6. Pulsating Dream
7. Oh Death
8. Come On In
9. Why Try
10. Minnie The Moocher

Jaka jest muzyka amerykańskiej grupy Kaleidoscope? Dużo powie nam pochodzenie i osobowość pięciu młodych chłopaków, którzy tworzyli tą grupę z zachodniego wybrzeża.

David Perry Lindley, który gra na banjo, skrzypcach, mandolinie, gitarze, harfie i 7-strunowym banjo urodził się w L.A. w 1944 roku. „Zorganizowałem ten zespół późnym wrześniem 1966 roku, to było zabawne, że mogliśmy uczestniczyć w tym całym zgiełku”. Wcześniej pracował z The Mad Mt. Ramblers, Dry City Scat Band i The New Christy Minstrels and the Greenwood Singers. Jego ulubionymi wykonawcami są Harry Partch, Bartok, Bach, John Cage i Django Reinhardt. Jego osobistą ambicją jest „umiejętność zagrania dowolnej nuty lub tonu, która wejdzie mi do głowy”.

David Solomon Feldthouse, gra na wielu egzotycznych instrumentach i pochodzi z Ismit w Turcji. Wychowywał się w Idaho i na Florydzie. Jego instrumentarium obejmuje: saz buzuki, dobro, dulcimer, 12-strunową gitarę i instrument perkusyjny, doumbek. Wcześniej zajmował się fotografią a wpływ na jego karierę muzyczną wywarli George Pappas, Osman Gokche oraz Emin Gunduz. Najbardziej ekscytującym doświadczeniem muzycznym było dla niego granie z Carmen Amaya. Jego ulubionymi kompozytorami są Cyganie.

Urodzony w Oklahoma City, Fenrus Epp używa następujących instrumentów: skrzypiec, altówki, basu, pianina i organ. Jego ulubionymi instrumentalistami są: Jaki Byard, John Coltrane, Yusef Lateef i Django Reinhardt.

Christopher Lloyd Darrow gra na gitarze basowej ale akompaniuje także na banjo, mandolinie, skrzypcach, harmonijce ustnej i klarnecie. Urodził się w 1944 roku w Sioux Falls, w Południowej Dakocie. Jego ojciec był profesorem Collage’u a także jazzowym saksofonistą i klarnecistą. Zamiłowanie do bluegrassu, country, bluesa i starego jazzu młody Darrow miał właśnie po nim.

John Vidican był perkusistą grupy, urodził się w Hollywood. Do kapeli trafił za sprawą Darrowa.

Kocioł intuicji, zestaw elementów połączonych w umiejętny sposób przez muzycznych rzeźbiarzy, tak w skrócie można powiedzieć o pierwszej płycie Kaleidoscope, „Side Trips”.

Oni czerpią z korzeni Ameryki od XIX wieku do lat 30-tych XX wieku. Wprowadzają cygańskie motywy, w pełni unosząc się na indyjskiej fali muzyczno-duchowej, przy okazji mrugają z przekonaniem do świata arabskiego. „Side Trips” okazuje się jednym z pierwszych eksperymentów zawierających muzykę z różnych stron świata i do tego w pełni udaną. Wyraźna i demokratyczna fuzja różnych stylów jest manifestem myśli i zachowań samego zespołu, który nie ma lidera a wkład wszystkich pięciu muzyków grupy jest widoczny, podobnie jak w kalejdoskopie, który dzieli obrazy harmonijnie zharmonizowane. Ta muzyka to zespół elementów, które przenikają się ze sobą a jednocześnie pozostają odrębne. Każda piosenka reprezentuje wielorakie wzorce, ze zmianami rytmu i emocjonalną mocą, która otacza słuchacza i bawi go. Proszę, oto otwieracz: ”Egyptian Garden”. Środkowo wschodnie motywy ubarwione wokalem w stylu Dylana z tamtego okresu, wkurzona perkusja, chórki i ksylofon, który trzyma strukturę jakby miał nadejść niedzielny poranek, to pobrzmiewa od samego startu. Ale muzyka zabiera cię jeszcze dalej. Przenosisz się na plac Tahrir do Kairu, rytm jest tak fascynujący, że czujesz zapach przypraw i chaosu tego arabskiego rynku. Przeciwieństwem tego numeru jest „Why Try”, które jest pełnym połączeniem muzyki orientalnej i zachodniej. Aby zachować silną obecność w świecie arabskim z jego przyspieszeniem i rosnącym szaleństwem zespół wciska się w nurt mainstreamu psychodelicznego szczególnie w trakcie refrenu. Bez wątpienia „Hesitation Blues”,”Oh Death” czy „Come On In” są klasykami amerykańskiej tradycji, mocno pachnącej atmosferą górzystych Appalachów. Słuchając tej płyty cofasz się w czasie, owszem rzeczywistość brzmieniowa jest współczesna ale całość ma ducha, ducha starych pieśni Wojny Secesyjnej czy też Autostrady 61. To, że nagrania te dotykają tradycji nie może dziwić. Umiejętność muzyków Kaleidoscope grania na wielu instrumentach ludowych siłą rzeczy doprowadza nas do kolekcji Alan Lomaxa. To jest bardzo dobrze odrobiona lekcja z historii muzyki amerykańskiej. Fantastyczna interpretacja wokalna w „Hesitation Blues” wręcz wciska słuchacza na brzeg czarnych wód Mississippi,  natomiast zachowawczo działające „If the Night” i „Please” ocierają się o puls Zachodniego Wybrzeża. Trochę inna ścieżka prowadzi dźwięki w „Keep Your Mind Open” zanurzając się w muzyce raga. Doskonałe działanie.

„Oh Death” jest kolejnym ukłonem w stronę dziedzictwa i kolejny raz chłopaki udowadniają swoje rozeznanie w starych pieśniach, czy to folkowych czy też bluesowych.

„Side Trips” jest płytą pomysłową, intensywną i jest połączeniem wielu rozbieżnych wpływów – dźwięków od dawnych czasów, ragtime’u, bluesa po egzotyczne dzwonki rozbrzmiewające w zakurzonych wozach uparcie podążających w stronę zachodzącego słońca, aby znaleźć lepszy czas.









środa, 19 lipca 2017

KALEIDOSCOPE - A Beacon From Mars /1968/


01 I Found Out
02 Greenwood Sidee
03 Life Will Pass You By
04 Taxim
05 Baldheaded End Of A Broom
06 Louisiana Man
07 You Don’t Love Me
08 A Beacon From Mars

David Lindley - gtr, banjo, fiddle, mandolin
Chris Darrow - bass, voc, gtr, mandolin
Solomon Feldthouse - voc, saz, bouzouki, dobro, dulcimer, vina, oud, doumbek, fiddle, gtr
Chester Crill - vioin, viola, organ, bass, piano, harmonica
                              John Vidican - drums, percussion

Kultura Wschodu zafascynowała swoją egzotyką liczną rzesze młodych ludzi w czasach kontrkultury. Filozofia, religia, sztuka wywierały piętno na kulturze zachodniej. To było coś nowego. Wielu muzyków wyruszyło do Indii by zaspokoić nowe pragnienia i doświadczać nieznanego. Medytacja dla niektórych zastępowała narkotyki i to było dobre. Poprzez nią można było doznać astralnych podróży a nawet przejść w inny wymiar. 
Oczywiście inspiracja muzyką hinduską znalazła odbicie w muzyce. Zaczęto wykorzystywać tradycyjne instrumenty hinduskie (sitar, tabla, tambura), które w połączeniu z muzyką zachodnią tworzyły ciekawy konglomerat. 
Jednym z wielkich przykładów wykorzystania wpływów wschodu jest utwór amerykańskiej grupy Kaleidoscope „Taxim”. To jedenastominutowy jam oparty na klasycznej gitarze i instrumencie strunowym szarpanym zwanym saz, gdzie nastrój utworu buduje się i buduje w coraz bardziej szalonym zakresie. 
O ja to uwielbiam! Triumfalny egzotyczny wzór Bliskiego Wschodu prowadzony przez multiinstrumentalistę Feldthouse’a, zmysłowo otwiera księżycowe haremy. 
Płyta na której znajduje się ten numer zatytułowana jest „A Beacon From Mars” i została nagrana przez Kaleidoscope w 1968 roku. 
Sukces debiutanckiej płyty ustawił Kaleidoscope wśród czołowych zespołów psychodelicznego grania. „Side Trips” zawiera muzykę zróżnicowaną i wykonaną na najwyższym poziomie. 
Nic dziwnego, że drugi lp grupy oczekiwany był z niecierpliwością. Bez wątpienia wielką zaletą zespołu jest wykorzystywanie w swoich nagraniach dużej ilości różnych instrumentów. Celuje w tym Solomon Feldthouse grający na: buzuki, saz, dobro, dumbek, dulcimer, skrzypcach i klarnecie. I to w połączeniu z gitarami i perkusją daje fantastyczny efekt brzmieniowy.
„A Beacon From Mars” jest płytą, która nie zawodzi fanów mistrzowskiej psychodelii. Dwa dłuższe utwory, wspomniany już „Taxim” oraz tytułowy, nagrane zostały na żywo w studio. Darrow: „Po nagraniu pierwszej płyty chcieliśmy mieć innego producenta nagrań. Wiesz, pierwszy lp jest świetny, zróżnicowany ale nie oddaje tego co robiliśmy na koncertach. Dlatego zdecydowaliśmy się zagrać utwory ponad dziesięciominutowe i pokazać je na płycie tak jak na koncertach”. 
Epicki „A Beacon From Mars” fascynuje od początku. Już pierwsze takty tego numeru przywołują duchy przeszłości. To się dzieje, atmosfera wypełnia ten blues rockowy kawałek gęstą cieczą. Wszystko powoli narasta i doprowadza do kosmicznej pustki. I ten dźwięk smyczka na gitarze. Darrow: „Zawsze staraliśmy się tworzyć nowe rzeczy. Wszyscy graliśmy na skrzypcach, więc siłą rzeczy, czemu nie spróbować zagrać smyczkiem na gitarze? Wiem , że Plant i Page byli na naszym koncercie w Avalon i widzieli to. Page później mówił o inspiracji grą Davida”. 
Bez wątpienia te dwa utwory już stawiają płytę na piedestale psychodelii. Ale „I Found Out” który mógłby być zagrany przez The Byrds, tylko mnogość instrumentów wykorzystanych przez muzyków Kaleidoscope wywyższa ten numer. Wokal Feldthouse’a ciągnie ten utwór od Appalachów w stronę folkowej tradycji. 
Mordercza ballada „Greenwood Sidee” opowiada o życiu, śmierci i duchach. Świetne współbrzmienie skrzypiec z …kobzą nawraca nas do nawiedzonego miejsca pełnego pułapek. Kolejne utwory przynoszą nam pełne zróżnicowanie muzyki. 
Folk, country, blues i psychodeliczne dźwięki wypełniają płytę „A Beacon From Mars”. Szalone dźwięki mandoliny w „Life Will Pass By You” czy bluesowe z Delty Mississippi w „Louisiana Man” ilustrują sielskie życie, powolne i stałe. Drugi album grupy to długa podróż psychodelicznego rocka ukazująca legendarny eklektyzm Kaleidoscope oraz bezstronną muzykę.
Kaleidoscope jest jedną z najwybitniejszych grup swoich czasów a płyta „A Beacon From Mars” należy do największych osiągnięć amerykańskiej psychodelii.