poniedziałek, 19 października 2015

Era hipisów


W erze hipisów pojawiły się narkotyki i muzyka psychodeliczna. 
Brodaci i długowłosi prorocy tego ruchu opowiadali się za pokojem i miłością w świecie napiętnowanym wojnami i gwałtem. 

Zakwestionowanie kultury całościowo jako takiej musiało doprowadzić do prób wykreowania nowych wartości.Faktem niezaprzeczalnym jest to, że ruch był ogromny, powstawały setki zespołów, nagrywano dziesiątki płyt, a wszyscy chcieli coś poprawiać, ulepszać, dawać recepty na życie itd. 

Termin "psychedeliczna" oznacza dosłownie "rozszerzająca umysł" i po raz pierwszy został użyty przez Dr.Humphreya Osmonda z Instytutu Neuropsychiatrii w New Jersey do opisania skutków zażywania LSD. 

Począwszy od 1966 roku narkotyk ten był w użyciu w całych Stanach, a wyrażenie psychedelic znalazło zastosowanie dla określenia muzyki, która towarzyszyła odbywaniu słynnych " acid trips ". 

Muzyka psychedelic wyrastała z wielu różnych źródeł - folku, bluesa, rock'n'rolla, czy tez prymitywnego punka. 
Psychodelia wniosła elastyczność, mistycyzm i nieznaną dotąd muzyczną wolność do tego kalejdoskopu stylów. 
Narodziła się z tego nowa kultura muzyczna z własną ideologią i własną publicznością. 

Wszystkie nowe grupy dokładały starań aby poszerzać muzyczne horyzonty i w efekcie poszukiwanie nowych dróg stało się samonapędzające. 
Wcześniejsza technika komponowania 3-minutowych hitów tak charakterystycznych dla pop-music uległa klęsce na korzyść eksperymentów oraz improwizacji. Po raz pierwszy do muzyki rozrywkowej weszło nowe instrumentarium: sitar, drewniane fujarki, instrumenty perkusyjne czy też elektryczne różne gadżety. 
Odtąd pop będzie już zupełnie inny a nowa progresywna muzyka wyrośnie właśnie z psychodelii. 

Ten nowy radykalizm nie był przynależny tylko muzyce, rozkładał się na wiele aspektów życia, zarówno sfera polityki, kultury i społeczna nie były wolne od młodych, gniewnych brodatych proroków kwestionujących cały ówczesny porządek. 
Kultura hippisowska miała swoja podziemna prasę jak : Rolling Stone, Mother Magazine, Oz czy It. 
swoimi strojami hipisi próbowali odtworzyć nieziemskie wizje oraz jaskrawość barw związanych z halucynacjami po zażyciu LSD. 
Nowy radykalizm wyrażał się nie tylko w sferze artystycznej ale też w stylu życia. W swych programach hipisi wypowiadali się za pokojem i miłością tym samym zaznaczając swą odrębność, stając się pacyfistami w świecie narastającego gwałtu. 
Ameryka była mocno zaangażowana w wojnę w Wietnamie, a jednocześnie trwały zamieszki w kampusach uniwersyteckich. Na uniwersytet w Berkleye wjechały czołgi a w Ohio Gwardia Narodowa po wkroczeniu na teren kampusu zabiła 4 studentów /świetna pieśń N.Younga o tym wydarzeniu właśnie mówi/. 
Ten stale rosnący odwrót młodzieży od autorytetu starszych nie dotyczył tylko USA. Wydarzenia w Europie Zachodniej i Ameryce Południowej potwierdzały, że ruch protestu to coś więcej niż jakieś lokalne zamieszki i fanaberie nieopierzonych młodzieniaków. 
Pragnienie życia w komunach, gdzieś na wsi lub głuchej prowincji, odzwierciedlało reakcję przeciw rosnącemu gwałtowi, materializmowi i odhumanizowaniu życia. 

Lawrence Ferlinghetti


Przysiadamy na brzegu miłości
wśród mandolin Picassa pełnych piasku
zakopanych śladów kocich łap
bez sfinksa
papierów po pikniku
szczypiec martwych krabów
odcisków rozgwiazd

A jednak śmiejemy się
a jednak biegniemy
i sami wskakujemy
do łódek miłości
lecz jest głębiej
i znacznie później
niż przypuszczamy
wszystko tonie
i zawodzi nas każda boja miłości
zachłystujemy się i toniemy




sobota, 17 października 2015

Początki...



Kontestacja /A.Jawłowska/ - niezależnie od tego czy prowadzi do naiwnego optymizmu wyrażającego nadzieję szybkiej zmiany, czy pogodzenia się z perspektywą długiej ,ciężkiej drogi do "ziemi obiecanej" - jest zakwestionowaniem wszystkiego: kultury, polityki, organizacji społecznej, oczywistych form codziennej egzystencji, norm etycznych, wzorów i standardów zachowania. 


W 1962r. w Port Huron ogłoszono deklarację SDS - Students for a Democratic Society. Była to radykalna organizacja studencka głosząca hasła "obalenia imperializmu amerykańskiego" , która odegrała wiodącą rolę jako lokomotywa ruchu kontestacji. 
Głośna staje się działalność Civil Rights Movement /Ruch na rzecz Praw Obywatelskich/ wymierzona przeciw segregacji rasowej. 
Odbywa się pierwszy z serii wielkich marszy na Waszyngton /1963/ , rozpoczynają się akcje typu "sit-in". 

W 1964 r. Ameryka przystępuje do wojny w Wietnamie . Trwają marsze pokoju. Rośnie temperatura polityczna w uniwersyteckich campusach. 
Postacią nr 1 radykalnego ruchu jest Tom Hayden - szef SDS /jego żoną potem została Jane Fonda /. 

W 1965 r. radykalizuje się ruch murzyński, istnieje już Black Power , pastor M.L.King organizuje słynny marsz antyrasistowski w Alabamie. 
W Los Angeles w czarnym getcie ginie 30 ludzi. 
Trzech studentów spala się żywcem /protest przeciwko wojnie w Wietnamie/ inni masowo i demonstracyjnie pala karty powołania do wojska. 

Apogeum protestu i negacji ujawnia się w 1967r. gdy ruch kontrkultury obejmuje już całe Stany zjednoczone, wiele krajów Europy Zachodniej i Ameryki Łacińskiej. 
Na terenie Boliwii ginie legendarny Ernesto "Che" Guevara i staje się bohaterem niemal wszystkich odłamów Ruchu. 
W USA Muhammad Ali odmawia służby wojskowej i zostaje aresztowany. 
W Newark w trakcie marszu pokoju policja zabija 26 osób ,1500 zostaje aresztowanych. 
W Detroit w ciągu tygodnia ginie około 50 ludzi ,2 tysiące raniono a 5 tysięcy aresztowano. 

Nagonki, łapanki, obławy, płonące dzielnice, wojsko na ulicach, dziesiątki zabitych i tysiące rannych poraziły konserwatywna Amerykę. 
Kiedy wojna pomiędzy zdeterminowanymi mieszkańcami gett amerykańskich miast, a bezwględnymi stróżami porządku osiagnęła swe apogeum do Haight Asbbury, dzielnicy San Francisco zjechały dziesiątki tysięcy młodych ludzi na słynne "Lato Miłości" - prowokując strażników ładu i prawa życiem w komunach, wolna miłoscią,LSD, marihuaną, wschodnimi religiami, publicznym paleniem kart powołania do wojska i nową muzyką , jakże odmienną od tej która królowała do tej pory na listach przebojów. 

Nie są to już ckliwe piosenki o naiwnej miłości typu "ja kocham ciebie a ty mnie". 
Hymnem kontestującej młodzieży staje się kompozycja S.Stillsa "For What It's Worth" otwierająca pierwszą płytę zespołu Buffalo Springfield a mówiąca o hippisowskich rozruchach w czasie Sunset Trip.